Her antrenmana gelen sporcu ile ayda iki kez gelen sporcu çoğu kulüpte aynı muameleyi görüyor. Düzenli gelmenin görünür bir karşılığı yok. Küçük yaş gruplarında motivasyon da tam bu yüzden sezon ortasında düşüyor: çocuk gelmenin fark yarattığını hiçbir yerde görmüyor.
Rozet ve ödül sistemi bu boşluğu doldurabilir. Ama yanlış kurulduğunda tam tersini yapıyor ve tutmak istediğiniz çocuğu ilk vazgeçen o oluyor. Fark, neyi ödüllendirdiğinizde.
Sonucu değil davranışı ödüllendirin
İki sistem kurabilirsiniz. Birincisi başarıyı ödüllendirir: en hızlı yüzen, en çok sayı atan, turnuvayı kazanan. İkincisi davranışı ödüllendirir: sekiz antrenmanı kesintisiz tamamlayan, ölçümünde kendi rakamını geçen, gruba yeni gelen arkadaşına yardım eden.
Birinci sistemde kazanan zaten bellidir ve her seferinde aynı çocuktur. Geri kalan kadro üçüncü rozetten sonra oyunun dışında olduğunu anlar. İkinci sistemde ödül herkesin ulaşabileceği bir yerdedir, çünkü ölçü çocuğun kendisidir.
Sıralama tablosu kurmayın
Rozet sistemleri en çok burada yanlış gidiyor. Salona asılan bir sıralama tablosu, kadronun alt yarısını her hafta yeniden alt yarıda olduğuna ikna eder. Çocuk sporunda bunun bedeli motivasyon değil, ayrılık.
Karşılaştırma yapılacaksa çocuğun kendi geçmişiyle yapılmalı: "geçen ay 30, bu ay 45". Bu karşılaştırmada kaybeden yok. Nasıl kurulduğu gelişim ve ölçüm takibi sayfasında.
Rozet otomatik verilmeli
Elle işletilen bir rozet sistemi üçüncü haftada duruyor. Antrenörün yoklamayı takip edip kimin sekiz derse kesintisiz geldiğini hesaplaması gereken bir düzen, yoğun bir haftada atlanır ve bir kez atlandığında çocuklar sistemin ciddiyetine olan inancını kaybeder.
Koşul tanımlanıp rozet kendiliğinden verildiğinde bu sorun ortadan kalkıyor. Başarı rozetleri ve ödüller tam olarak bunun için: koşul sağlandığında rozet düşüyor, sporcuya ve velisine bildirim gidebiliyor.
Ödül küçük olabilir, gerçek olmalı
Ödülün pahalı olması gerekmiyor. Kulüp mağazasından bir matara, bir anahtarlık, forma numarasını seçme hakkı ya da bir antrenmanda ısınmayı yönetme görevi yeterli. Belirleyici olan tutar değil, ödülün gerçekten teslim edilmesi.
Kazanılıp teslim edilmeyen ödül, hiç olmayan ödülden kötü. Bu yüzden hangi ödülün teslim edildiğinin ve hangisinin beklediğinin görünür olması sistemin en can alıcı parçası.
Herkese verilen rozet rozet değildir
Ters yöndeki hata da var: koşulu o kadar kolaylaştırırsınız ki herkes her ay alır. O noktada rozet bir işaret olmaktan çıkıp bir katılım kağıdına dönüşür ve çocuklar ilgilenmeyi bırakır.
Denge kabaca şurada: kadronun çoğunluğunun ulaşabildiği ama emek isteyen bir koşul. Sekiz kesintisiz antrenman böyle bir koşul; üç antrenman değil, yirmi antrenman da değil.
İşe yarayıp yaramadığını ölçün
Rozet sisteminin etkisi ölçülebilir bir şey ve ölçmek için ayrı bir araca ihtiyacınız yok:
- Sistemi kurmadan önceki üç ayın devam oranını yazın.
- Kurduktan sonraki üç ayınkini yazın.
- Rozet kazanan ve kazanamayan sporcuların devam oranlarını ayrı ayrı bakın.
- Rozet kazanamayan grupta ayrılık arttıysa koşulunuz fazla zor demektir.
Motivasyonun diğer yarısı velide: sporcunun gelişimini veliye göstermek.